موسسه جغرافیا پژوهش‌های جغرافیای برنامه‌ریزی شهری 2383-1456 9 4 2022 01 21 Explaining the concept of spatial justice in the implementation of comprehensive urban plans (Case study: Golpayegan city) تبیین مفهوم عدالت فضایی در اجرای طرح‌های جامع شهری (نمونۀ موردی: شهر گلپایگان) 981 1008 84403 10.22059/jurbangeo.2021.320480.1478 FA اعظم افشارنیا دانشجوی دکتری شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران اسفندیار زبردست استاد شهرسازی دانشگاه تهران، تهران، ایران مرتضی طلاچیان گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2021 03 12 One of the obvious shortcomings in urban planning in Iran is the lack of effective models for reducing existing urban inequalities and promoting spatial justice. Explaining the concept of spatial justice in the city and applying it can be a great help to urban planning in cities. Therefore, the present study has investigated spatial justice in the implementation of development projects in Golpayegan. The present study is an applied research and data collection using field method (interview and questionnaire). Findings were analyzed using Spss and Minitab software using one-sample t-test. Indices of spatial justice are examined using secondary analysis in the concepts of equality, spatial diversity, public interest, freedom and popular participation, transparency, difference, harmony and generality, and the results of the study show the designs. The standards of spatial justice in these projects are at a low level. Also, the results of field findings show that the spatial justice indices that were analyzed using one-sample t-test are P-Value value less than 0.05 and reject the null hypothesis. ‌ Possibility and indicators of spatial justice are low. Also, the reliability of the questionnaire has been confirmed through Cronbach's alpha coefficient of 0.850. Also, the results of Golpayegan city master plan review show that the equitable distribution of benefits in the city master plan is not foreseen and has not been mentioned in the approval authorities. <strong>یکی از مشکلات مشهود در برنامه‌ریزی شهری در ایران، ارائه‌نشدن الگوهای مؤثر در زمینۀ کاهش نابرابری‌های موجود شهری و ترویج عدالت فضایی است.</strong><strong> </strong><strong>تبیین مفهوم عدالت فضایی در شهر و کاربردی</strong><strong>‌</strong><strong>کردن آن می‌تواند به برنامه‌ریزی شهری کمک شایانی داشته باشد. پژوهش حاضر به بررسی عدالت فضایی در اجرای طرح‌های توسعه در شهر گلپایگان می</strong><strong>‌</strong><strong>پردازد.</strong><strong> </strong><strong>پژوهش</strong><strong> از نوع کاربردی است و گردآوری اطلاعات با</strong><strong> </strong><strong>استفاده از روش میدانی (مصاحبه و پرسشنامه)</strong><strong> </strong><strong>صورت گرفته است. تجزیه و تحلیل یافته‌ها با استفاده از آزمون تی تک‌نمونه‌ای و فریدمن انجام شده است. </strong><strong>شاخص‌های عدالت فضایی با استفاده از تحلیل ثانویه در مفاهیم برابری و مساوات، تنوع فضایی، منافع عام، آزادی و مشارکت مردمی، شفافیت، تفاوت، سازش و عمومیت</strong><strong>‌</strong><strong>داشتن بررسی شده است. نتایج بررسی طرح‌ها نشان می‌دهد معیارهای عدالت فضایی این طرح‌ها در سطح پایینی قرار دارند و شاخص‌های عدالت فضایی در طرح جامع شهر گلپایگان دارای اولویت چندانی نسبت به یکدیگر نیستند. همچنین راهکارهای توزیع عادلانۀ منافع در طرح جامع شهر پیش‌بینی‌ نشده و در مراجع تصویب نیز به آن</strong><strong>‌</strong><strong>ها اشاره نشده است. تحلیل محتوای برنامه‌ها و سیاست‌های طرح توسعۀ شهر گلپایگان، آسیب‌شناسی وضع موجود و شناسایی کمبودها و نهادهای خدماتی نشانگر تبیین</strong><strong>‌</strong><strong>نشدن جایگاه عدالت فضایی در طرح‌های توسعۀ شهری و حوزه‌های تصمیم</strong><strong>‌</strong><strong>سازی به‌خصوص در طرح‌های توسعه و عمران است.</strong> https://jurbangeo.ut.ac.ir/article_84403_b9830856a003ad0f5ba5645a38ec4812.pdf